Beton to sztucznie stworzony materiał budowlany, którego głównymi składnikami są kruszywa takie jak żwir, piasek czy keramzyt, spoiwo (najczęściej cement) oraz woda, która łączy te elementy w jednolitą całość. Materiał ten może być również wzmacniany przez zbrojenie stalowe, co znacznie zwiększa jego odporność na różnorodne obciążenia mechaniczne.
Stosowany głównie w konstrukcjach żelbetonowych, ciężki beton jest wykonywany z naturalnych wypełniaczy. Może być również uzupełniony o specjalistyczne kruszywa, które zwiększają jego odporność na promieniowanie radioaktywne.
To podstawowy rodzaj betonu, używany do produkcji elementów konstrukcyjnych oraz pustaków i bloczków betonowych. Jego uniwersalność sprawia, że jest on szeroko stosowany w budownictwie.
Wykorzystujący lekkie wypełniacze takie jak pumeks czy żużel wielkopiecowy, lekki beton jest idealny do konstrukcji mniejszych elementów oraz stropów, gdzie wymagana jest mniejsza masa materiału.
Zawierający żużel wielkopiecowy, ten typ betonu jest wykorzystywany do wewnętrznych ścian konstrukcyjnych i działowych. Jest to materiał przyjazny dla środowiska, który również doskonale izoluje od dźwięku i posiada właściwości termoizolujące.
Wzmocniony włóknami stalowymi lub szklanymi, fibrobeton jest bardziej odporny na rozciąganie, a także na pękanie i ścieranie, co sprawia, że jest idealny do konstrukcji wymagających wyższej wytrzymałości mechanicznej.
Używający polimerów jako spoiwa, beton polimerowy charakteryzuje się niższą nasiąkliwością i lepszą odpornością na ścieranie oraz środki chemiczne, co czyni go odpowiednim do specjalistycznych zastosowań.
Znany z drobnoziarnistego spoiwa, beton jastrychowy jest często używany do wylewek podłogowych, oferując wysoką odporność na zużycie i zwiększoną wytrzymałość.
Beton komórkowy, w który wprowadza się gaz pod ciśnieniem tworzący pory, co sprzyja izolacji termicznej. Gazobeton jest tańszy i łatwiejszy w obróbce, ale ma mniejszą odporność na ścisk i nasiąkanie.
Tworzony z mieszaniny cementu, wapna, gipsu oraz piasku i proszku aluminiowego, beton autoklawizowany jest obrabiany cieplnie, co sprawia, że łączy on odporność na ściskanie, izolacyjność cieplną oraz ognioodporność.
Prawidłowa pielęgnacja betonu jest kluczowa w pierwszych etapach jego twardnienia i obejmuje kontrolowanie temperatury oraz wilgotności. Odpowiednie nawilżanie betonu, szczególnie w pierwszych dniach po wylaniu, jest niezbędne do zapewnienia jego trwałości i odporności mechanicznej.
Nawilżanie betonu powinno być dostosowane do warunków atmosferycznych i pory roku. W lecie zaleca się rozpoczęcie nawilżania około 12 godzin po wylaniu betonu, natomiast w chłodniejszych miesiącach – po 24 godzinach. Częstotliwość nawilżania powinna być dostosowana do aktualnych warunków temperaturowych.
W niskich temperaturach beton wolniej twardnieje, dlatego ważne jest, aby zapewnić mu odpowiednie warunki przez ogrzewanie składników lub stosowanie domieszek przeciwmrozowych. Osłanianie betonu odpowiednimi materiałami izolacyjnymi pomaga utrzymać ciepło i zapobiega zamarzaniu wody w betonie.
Nieprawidłowa pielęgnacja betonu może prowadzić do licznych problemów, takich jak pękanie, odpryski czy nawet obniżenie ogólnej trwałości materiału. Dlatego tak ważne jest stosowanie odpowiednich technik i środków pielęgnacyjnych w zależności od typu betonu i warunków zewnętrznych.